Zaterdagavond ben ik teruggekomen van een geweldige week Murano. Hieronder mijn verslag van deze week.

Zondag 4 september

's Ochtends word ik al om 7.15 uur opgehaald door Martine & Jean Paul, en we zijn keurig op tijd op Schiphol. We hebben online al ingecheckt, dus hoeven we alleen de koffer maar af te leveren bij een futuristisch apparaat.

Bij de Security controle moet mijn rugzak leeg. Ik heb glas(sieraden) meegenomen in een koekblik en dat is kennelijk verdacht....

Gelukkig heb ik, dankzij tips van de stewardes, dit keer geen pijn in mijn oren, wat een opluchting.

Op vliegveld Marco Polo worden we direct overvallen door de hitte, wat een verschil met Nederland!!

Nadat we de koffers hebben opgehaald, hebben we tien minuten gelopen naar de halte voor de Alilaguna boottransfer naar Murano. Omdat we daar toch drie kwartier moeten wachten, kunnen we lekker bijkomen op een terras aan het water.

Het is niet zover lopen van de boothalte naar onze B&B Casa del Melograna, maar er blijken wel twee bruggen (trappen met in totaal meer dan tachtig treden!) tussen te liggen. Die twee zullen ons deze week geregeld opbreken!

Moe en overvallen door de hitte hebben we niet veel meer gedaan: een beetje rondgekeken en in de tuin van Osteria al Duomo gezeten tot ze om 19.00 uur open gaan voor het diner. Tot die tijd worden we zorgvuldig genegeerd ;-)

Maandag 5 september

Maandagochtend om 9.00 uur hebben wij onze eerste offmandrel lampwork les en we zijn keurig op tijd ons bed uit. Helaas regent het pijpenstelen en komen we kletsnat en te laat aan bij de glasschool..... We krijgen geen les van Cristina Sfriso, want die heeft op het laatste moment afgezegd voor onze privéles..... De school heeft Mauro Buonaventura gevraag en hij zal ons les gaan geven.

Na even te zijn bijgekomen en kennis te hebben gemaakt geeft Mauro een demo in het maken van een steigerend paard. Binnen 10 minuten (de ideale tijd volgens Mauro) tovert hij een geweldig paard tevoorschijn. 

Net zo makkelijk maakt hij een dame met bijpassende standaard met krullen. Martine en ik kijken met open mond toe, hij laat het zo gemakkelijk lijken!

Voor ons gevoel gaat dat paard ons kunnen flink te boven en daarom mogen we gaan oefenen met het maken van deze standaard met krullen. Ook dat valt nog niet mee, maar het is wel een goede oefening. Voor we er erg in hebben is de les alweer voorbij.

Langs een aantal kunstwerken lopen we terug:

We lopen langs glasblazerijen, galeries en glaswinkels en zien heel veel moois. Murano is één grote snoepwinkel! Inmiddels doet de zon ontzettend haar best om door te breken.

Op het terras van Trattoria Bussa alla Torra eten we een heerlijke lunch van scheermesjes en spaghettini met schelpdieren. En laten we gek doen, een fles prosecco erbij:

Wat kan het leven toch geweldig zijn!

Omdat het Italiaanse ontbijt van voorverpakte zoete broodjes niet onze smaak is, gaan we naar de supermarkt om lekkers in te slaan. Ik koop er ook een paraplu, maar die blijk ik de rest van de week niet meer nodig te hebben!

's Avonds eten we van het lekkers dat we in de supermarkt hebben gekocht en drinken de rest van de fles prosecco (die je hier gewoon meeneemt als je hem niet leegkrijgt).

Dinsdag 6 september

Als ik 's ochtends wakker word, is het opgeklaard en heerlijk weer.

We hebben besloten met de Vaparetto (busboot) naar de glasschool te gaan, scheelt een heel eind lopen dus komen we fris aan bij onze les. Vandaag maken we snoepjes en dolfijntjes om onze glascontrole te oefenen. De les vliegt alweer om.

Mauro nodigt ons uit om met Julie Conway en Davide Penso te gaan lunchen en we eindigen bij 'onze' Osteria. Daar zitten we alweer aan een drankje, de plaatselijke specialiteit spritz:

 's Middags kijken we onze ogen weer uit en lopen wat rond langs de glaswinkels. 's Avonds eten we weer van het lekkers dat we gisteren gehaald hebben en gaan we vroeg naar bed. Wat wordt je moe van dit weer en alle indrukken die je hier opdoet!

Woensdag 7 september

Omdat ik gisteren per ongeluk het filmpje van het maken van het paard heb gewist, maakt Mauro een nieuwe voor ons. Dit keer tovert hij achter elkaar twee variaties uit zijn mouw: een eenhoorn en een pegasus. Zooooo geweldig om te zien!

We hebben onze moed verzameld en besluiten dat wij het paard toch ook zelf gaan proberen. Mijn eerste paard is ieniemini en lijkt meer op het monster van Loch Ness, maar toch ben ik er blij mee ;-)

Na de les eten we een 'piadina' en nemen we de Vaparetto naar Venetië om in de wijk San Polo te gaan kijken voor souvenirs. We kijken naar mooi ingebonden boekjes, prachtige leren tassen, modellen van bootjes, papier maché maskers, sieraden en ook weer heel veel glas.

 We eten bij een restaurantje waar ik de lever 'op Venetiaanse wijze' uitprobeer..... Best lekker (vooral de zoete uien die erbij zitten), maar zal niet mijn favoriete gerecht worden.

Als we met de Vaparetto terug willen, varen een paar lijnen om die tijd niet meer. Even lijkt het er op dat we niet meer naar per Vaparetto naar Murano kunnen komen en begint de bezorgdheid toe te slaan. Als we dan toch onderweg naar 'huis' zijn, zien we het heel snel donker worden.

Na deze lange, hete en vermoeiende dag gaan we lekker vroeg naar bed.

Donderdag 8 september

 Vandaag hebben we pas om 14.00 uur les en we hebben besloten om daarvoor San Michele te gaan bekijken. Op dit eiland worden alle Venetiaanse doden begraven. Eeuwen geleden werd hiertoe besloten omdat de lichamen van de overledenen ziektes verspreiden.

Onderweg voelen we ons om beurten niet lekker worden. Waarschijnlijk hebben we gisteren teveel van onszelf gevraagd en vandaag is het ontzettend benauwd weer. De lucht is betrokken, maar het is wel ontzettend warm.

Eigenlijk mag je er geen foto's maken, maar daar is het echt te mooi voor:

We besluiten om met Vaparetto 42 een rondje om en door Venetië te doen, maar die blijkt er niet een uur (zoals tegen ons gezegd), maar anderhalf uur over te doen. We zijn dus te laat voor de les en hebben nog niets gegeten als we bij de halte Faro aankomen. Bij het café halen we een broodje en gaan zo snel mogelijk naar de glasschool.

Na even te zijn bijkomen, oefenen we weer op onze paardjes en laat Mauro ons zien hoe je een elegante dame en een vogel maakt. Na aanmoediging door Mauro en Martine kruip ik achter 'zijn' brander en maak ook zo'n vogel:

Ook deze les is weer omgevlogen. We zijn ontzettend moe, waarschijnlijk door de hitte en besluiten onderweg naar 'huis' te gaan eten. We nemen een pizza bij Osteria al Duomo, waar ze veel vriendelijker tegen ons zijn nadat we er met Mauro en Davide hebben gegeten ;-)

Na ons diner lopen we naar de B&B en gaan alweer vroeg slapen.

Vrijdag 9 september

Nog moe van gisteren doen we het vanochtend rustig aan. We lopen op ons gemak richting de glasschool waar we weer om 14.00 uur les hebben.

Bij Trattoria Busso alla Torra eten we een prima toeristenmenu, lasagne vooraf en daarna voor mij gebakken tong en voor Martine gefrituurde inktvis:

Omdat we nog les hebben en het alweer zo warm is, nemen we maar geen prosecco erbij ;-)

Uiteindelijk moeten we toch nog doorlopen om op tijd voor onze laatste les te zijn. We zijn eigenlijk te moe om zelf achter de brander te kruipen, maar ik maak toch nog een paardje en mijn vogel (standaardje) af. Mauro laat nog zien hoe hij een harlekijn maakt. Één van de lastigste dingen om te maken volgens Mauro, maar toch laat hij het er zoooo makkelijk uitzien.

Mauro helpt ons met het inpakken van al onze (en vooral zijn) werkstukken en daarna toasten we met prosecco met alle cursisten, ook die van het glasblazen, op de afgelopen week.

Met volle rugzakken stappen we op de boot naar Burano, een kleurrijk eiland waar je ook nog lekker zou kunnen eten.

Kleurrijk was het zeker, maar het eten viel nogal tegen. Niet meer keuze dan op Murano en veel duurder. Omdat we toch Hollanders zijn, besloten we met de eerstvolgende Vaparetto terug te gaan.

Uiteindelijk blijkt dat we hier niet gaan eten, maar gegeten worden..... Vlakbij de Vaparetto halte worden we belaagd door een enorme zwerm met muggen. We proberen ze van ons af te slaan, maar ze zijn erg agressief. Dolblij zijn we als de boot eindelijk vertrekt. Onderweg wordt het weer donker.

We lopen naar 'onze' Osteria en eten daar gefrituurde mozerella en heerlijk frisse meloen met prociutto.

Zaterdag 10 september

Vandaag pakken we onze bagage in en doen we lekker lui. We mogen laat uitchecken, dus relaxen we lekker in de tuin van de B&B totdat we weg moeten. Op Martine's verzoek draagt een vriendelijke ober van de Osteria onze koffers over de grote brug, echt super! Dat scheelt een heleboel, het is eigenlijk veeeeeel te warm om met die koffer en rugzak te sjouwen. Ik wacht bij de Vaparetto halte als Martine nog even naar een winkel gaat. Daarna pakken we de boot naar de halte Colonna, waar we nog ongeveer een kwartier moeten wachten op onze transfer naar de luchthaven.

Op de luchthaven zitten we lekker op een bankje in de wind totdat we kunnen inchecken. Bij de balies is het een enorme chaos, maar uiteindelijk zijn we dan toch onze koffers kwijt. Helaas hebben we geen stoelen bij elkaar.

Omdat ik het glas nu ingepakt heb in een kartonnen doosje dit keer geen problemen met de Security. Het poortje gaat wel af (terwijl ik geen riem om heb) en na te zijn gefouilleerd mag ik doorlopen.

We zijn vergeten om Baci ((het Italiaanse woord voor 'zoentjes' maar in dit geval chocolaatjes met een spreuk in de wikkel) te halen in de supermarkt en dus ga ik op zoek op de luchthaven. Als ik ze gevonden heb, is het al bijna tijn om in te stappen.

In het vliegtuig wordt ons verteld waarom we zo verdeeld zitten: het vliegtuig is nogal leeg en zo is het gewicht verdeeld over het toestel. Zo kunnen we veilig opstijgen, daarna mogen we bij elkaar gaan zitten.

De vlucht verloopt voorspoedig en om 19.15 uur landen we in Nederland.

 We hebben al snel onze koffers en bij de uitgang staan onze mannen op ons te wachten. Toch ook heerlijk om weer thuis te zijn!

Met Alex pak ik de trein naar station Zaandam, waar mijn auto geparkeerd staat. We rijden naar De Vangrail voor een heerlijk patatje en meer ;-)

En nu ben ik thuis met een hoofd vol fijne herinneringen & inspiratie, benen vol lood, een tas vol souvenirs en een lijf vol muggebeten (68!)....  

Murano un sogno d’oro…

Voor mijn 40e verjaardag heb ik van mijn man een geweldig cadeau gekregen, namelijk een vijfdaagse glasworkshop in het mekka van heet glas: Murano!!

Murano is een van de eilandjes in de lagune van Venetië, waar naartoe de glasblazers in de 13e eeuw werden verbannen. Enerzijds vanwege het brandgevaar en anderzijds om het beroepsgeheim te bewaren.

Mijn vriendin Martine gaat met mij mee en samen krijgen wij 15 uur privéles in offmandrel sculpturen van Christina Sfriso!! Omdat de lessen van 17.00-20.00 zijn, hebben we overdag tijd om Murano en Venetië te verkennen, héérlijk!!

We gaan van 4 t/m 10 september en ik heb er al enorm veel zin in! Zodra ik terug ben, plaats ik hier een verslag van onze week.

Alvast wat sfeerbeelden van mijn eerdere bezoek aan Venetië (en nee, ik was niet dronken hahaha).